Jubileumdienst in de 60-jarige ‘Koningkerk’ te Voorburg.

Op zondag 19 april 2026 werd in de zeer goed bezette protestantse (voormalig gereformeerde) Koningkerk in de Bruijnings Ingenhoeslaan te Voorburg om twee uur ’s middags een jubileumdienst gehouden ter gelegenheid van het 60-jarig bestaan van de Koningkerk. Ook de zaterdag ervóór was in deze protestantse gemeente De Open Hof een dag van ontmoeting.

De voorgangers in de dienst waren ds. Arlette Brabander en ds. Robert Stigter. Muzikale medewerking werd verleend door Andrew Wright en het YMCA Gosper Koor.

Ds. Arlette Brabander begon de dienst met het thema te noemen: ‘Laat je verrassen door Gods Geest’. Een verrassing was in ieder geval ook dat namens alle gemeenteleden aan het begin van de dienst een nieuwe kanselbijbel aangeboden werd in de Nieuwe Bijbel Vertaling.

Liederen en lezing.

Behalve het zingen van het intochtslied (lied 280:  ‘De vreugde voert ons naar dit huis’) en van psalm 100: ‘Juicht Gode toe, bazuint en zingt’, werden door het Gospel Choir meerdere liederen ten gehore gebracht. In de dienst werd ook gezongen uit de bundel Hemelhoog nummer 110, het kinderlied.

De lezing was uit Johannes 21, de verzen 15 tot 19, waar het gaat over Jezus’ vragen aan Simon Petrus: ‘Heb je Mij waarlijk lief?’ Het verloop van deze jubileumdienst is verder te volgen in de Orde van Dienst.

De preek.

Ds. Robert Stigter sprak woorden van de volgende strekking:

“Jezus is met Zijn leerlingen op het strand, ze eten gebakken visjes uit het Meer van Galilea. Dan vraagt Jezus tot drie maal toe aan Simon Petrus: ‘Heb je Mij lief?’ Tot drie maal toe antwoordde de discipel: ‘Ja, Heer, U weet dat ik van u houd’. Petrus had eerder beloofd zijn leven te geven door dicht bij Jezus te blijven in de hof van Getsemane. Jezus had toen gezegd: ‘Voordat de haan kraait zul je mij driemaal verloochend hebben’. En Petrus liet Jezus tot driemaal toe alleen, toen hij herkend werd als behorende tot Jezus. De haan kraaide. Drie keer heeft hij Jezus verloochend, driemaal wordt hem gevraagd of hij werkelijk van Jezus houdt. Telkens kreeg Petrus als antwoord: ‘Weid Mijn schapen’. Zo kwam het weer goed tussen die twee vrienden. Alles was vergeven en vergeten.

Bij mensen gaat dat niet zo snel. Vergeven misschien wel, maar vergeten…? Daar gaat tijd overheen. Bij God is het anders. Niet voor niets noemt Jezus Zijn vriend bij zijn oorspronkelijke naam: Simon, Zoon van Johannes (‘God is genadig’). God vergeeft ons alles door Jezus’ lijden, sterven en opstanding. God vergeeft en vergeet.

In de Koningkerk.

Al zestig jaar is de Koningkerk een plek waar de mensen Koning Jezus kunnen ontmoeten. Net als Petrus kunnen we antwoorden: ‘Jezus, ik houd van u’ en kunnen we een nieuw leven beginnen; we kunnen dan loskomen van alles wat in het verleden misging. In de wereld waarin we leven moeten we telkens weer presteren, en kunnen schaamte, schuld en schulden oplopen en probeer er dan maar weer van af te komen. Maar God is genadig, Hij vergeeft en vergeet, als wij ons omkeren naar onze Schepper.

Vanuit die genade van God worden we geroepen om Jezus te volgen, net als Petrus. Waartoe worden wij geroepen? Jezus roept ons op om herders te zijn. Tegen Petrus zegt hij: ‘Weid Mijn lammeren’, ‘Hoed Mijn schapen’ en ‘Weid Mijn schapen’. Aan het begin van de bijbel worden Adam en Eva opgeroepen de Schepping te dienen en te behoeden. Veel Bijbelse figuren beginnen als herders. Zo worden ook wij opgeroepen de Schepping te dienen en te hoeden. We zijn als Koningkerk op aarde om dat te doen. Alle schaapjes zijn hier welkom, wit en zwart, arm en rijk, in Nederland of elders geboren, doof of horend, etc., allemaal zijn ze welkom. Bij onze Opperherder is altijd iedereen welkom.

Jezus heeft het liefst een bonte kudde met zoveel mogelijk verschillende schaapjes. Dat is een radicaal idee van herder Jezus! Wij trekken ons immers het liefst terug in onze eigen bubbel met schaapjes die op ons lijken. Maar hier in de kerk moeten we het uithouden met mensen die heel andere ideeën hebben dan wij zelf. Dat lukt alleen als we onze ogen gericht houden op herder Jezus. Anders zouden we deze kudde snel verlaten en een eigen kudde stichten. Daarom moeten we blijven kijken naar Jezus.

Daarom moeten we ook, net als Jezus, elkaar een tweede kans geven, en nog een, en nog een. We moeten bereid zijn om elkaar te vergeven, om van elkaar te leren. Altijd moeten we blijven kijken naar Jezus, elkaar vergeven en weer samen achter Jezus aan te trekken. Het betekent ook dat we uitgaan van Gods overvloed. We vertrouwen op onze hemelse Herder, die ons naar grazige weiden leidt, waar genoeg is voor iedereen. Maar dat werkt alleen als we met elkaar delen, ook het geloof delen, in woorden en daden; dat we dat met elkaar oefenen, ook het delen van het vertrouwen, van onze talenten, van ons geld; we hebben het ontvangen om het te delen.

Samen achter herder Jezus aan gaan betekent ook: zorgen voor elkaar. Voor elkaar een herder zijn. Iedereen is welkom in de buurthuiskamer van het Leger des Heils in deze kerk, om te zorgen voor wie minder heeft, en dat wie minder heeft via de diaconie gediend wordt. Dat we zorgen voor elkaars ziel, goede gesprekken met elkaar hebben: ‘Hoe gaat het (echt) met je’; dat we een kaarsje opsteken, voor onszelf en voor een ander; dat we vreugde en verdriet met elkaar delen. Ook dat moeten we oefenen. Dat we niet aan elkaar voorbijgaan, maar voor de ander ook een luisterend oor hebben.

Jezus roept ons bij elkaar als een bonte kudde. Hij is onze Koning, we willen Zijn voorbeeld volgen om herder te zijn voor elkaar en voor de Schepping. Zo was het de afgelopen zestig jaar, zo is het nu, en zo zal het altijd zijn. Amen”.

Na de preek.

Na de preek was er gelegenheid een kaarsje aan te steken en het ‘waarom’ toe te lichten. De dienst werd besloten met het samen zingen van het gelegenheidslied ‘Koningkerk 60 jaar’, op de wijs van Wat de toekomst brengen moge. In dit lied werd ook de geschiedenis van de kerk onder woorden gebracht.

Een beeldverslag van de dienst >

Translation into English:

“Keep Looking to Jesus the Shepherd”.

Anniversary service in the 60-year-old Koningkerk in Voorburg.

On Sunday, April 19, 2026, at 2:00 p.m., an anniversary service was held in the very well-attended Protestant (formerly ‘gereformeerde’) Koningkerk on Bruijnings Ingenhoeslaan in Voorburg, celebrating the church’s 60th anniversary. The day before, Saturday, was also a day of fellowship in this Protestant congregation, De Open Hof.

The ministers leading the service were Rev. Arlette Brabander and Rev. Robert Stigter. Musical contributions were provided by Andrew Wright and the YMCA Gospel Choir.

Rev. Arlette Brabander began the service by introducing the theme: “Let yourself be surprised by God’s Spirit.” One such surprise was that, on behalf of all the congregation members, a new pulpit Bible in the New Bible Translation was presented at the beginning of the service.

Songs and reading.

In addition to singing the entrance hymn (hymn 280: “Joyful, joyful, we come to this house”) and Psalm 100 (“Shout for joy to God, sound the trumpet and sing”), the Gospel Choir performed several songs. The service also included a children’s song from the Hemelhoog collection, number 110.

The Scripture reading was from John 21:15–19, where Jesus asks Simon Peter, “Do you truly love me?” The rest of the service followed the printed Order of Service.

The sermon.

Rev. Robert Stigter spoke along the following lines:

“Jesus is with His disciples on the shore, eating fried fish from the Sea of Galilee. Then Jesus asks Simon Peter three times: ‘Do you love me?’ Three times the disciple answers: ‘Yes, Lord, you know that I love you.’ Earlier, Peter had promised to give his life by staying close to Jesus in the Garden of Gethsemane. Jesus had then said, ‘Before the rooster crows, you will deny me three times.’ And Peter did leave Jesus alone three times when he was recognized as belonging to Him. The rooster crowed. Three times he denied Jesus; three times he is asked whether he truly loves Him. Each time Peter receives the response: ‘Feed my sheep.’ In this way, things were set right again between the two friends. Everything was forgiven and forgotten.

With people, it doesn’t happen that quickly. Forgiving, perhaps—but forgetting? That takes time. With God it is different. It is no coincidence that Jesus calls His friend by his original name: Simon, son of John (‘God is gracious’). God forgives us everything through Jesus’ suffering, death, and resurrection. God forgives and forgets.

In the Koningkerk.

For sixty years, the Koningkerk has been a place where people can meet King Jesus. Like Peter, we can respond, ‘Jesus, I love you,’ and begin a new life; we can let go of everything that went wrong in the past. In the world we live in, we constantly have to perform, and shame, guilt, and debts can pile up—and then try to get rid of them again. But God is gracious; He forgives and forgets, if we turn back to our Creator.

From that grace of God, we are called to follow Jesus, just like Peter. What are we called to do? Jesus calls us to be shepherds. To Peter He says: ‘Feed my lambs,’ ‘Take care of my sheep,’ and ‘Feed my sheep.’ At the beginning of the Bible, Adam and Eve are called to serve and care for Creation. Many biblical figures begin as shepherds. In the same way, we are called to serve and care for Creation. As the Koningkerk, we are on earth to do just that. All the sheep are welcome here—white and black, rich and poor, born in the Netherlands or elsewhere, deaf or hearing, and so on—everyone is welcome. With our Chief Shepherd, everyone is always welcome.

Jesus prefers a diverse flock with as many different sheep as possible. That is a radical idea of Jesus the Shepherd! We tend to withdraw into our own bubble with sheep that resemble us. But here in the church, we must live with people who have very different ideas from our own. That only works if we keep our eyes fixed on Jesus the Shepherd. Otherwise, we would quickly leave this flock and start one of our own. That is why we must keep looking to Jesus.

That also means, like Jesus, giving each other a second chance—and another, and another. We must be willing to forgive one another and to learn from one another. We must always keep looking to Jesus, forgiving each other and moving forward together behind Him. It also means trusting in God’s abundance. We rely on our heavenly Shepherd, who leads us to green pastures where there is enough for everyone. But that only works if we share with one another—sharing faith in both word and deed; practicing this together, sharing trust, our talents, and our money; we have received these things in order to share them.

Following Jesus the Shepherd together also means caring for one another—being shepherds for each other. Everyone is welcome in the Salvation Army’s community living room in this church, to care for those who have less, and so that those in need are served through the diaconate. We care for each other’s souls, have meaningful conversations—how are you really doing?—light a candle for ourselves and for others, and share joy and sorrow together. This too is something we must practice: not passing one another by, but offering a listening ear.

Jesus calls us together as a diverse flock. He is our King, and we want to follow His example by being shepherds for one another and for Creation. That is how it has been for the past sixty years, how it is now, and how it always will be. Amen.”

After the sermon.

After the sermon, there was an opportunity to light a candle and explain the reason why. The service concluded with the congregation singing the special anniversary hymn “Koningkerk 60 Years,” set to the melody of “Whatever the Future May Bring.” The song also expressed the history of the church.

• For the link to a video report of the service see link in the Dutch version of this article.