Jubileumdienst ‘Nassaukerk’ Amsterdam in teken van slavernij, onderdrukking en verzet.
Op zondagochtend 28 juni 2026 om half elf werd in de Amsterdamse protestantse (voormalig gereformeerde) Nassaukerk als onderdeel van de jubileumweek in verband met het eeuwfeest van de kerk, een kerkdienst gehouden, waarin voorging ds. Erika Meijers.
[Vooraf ter verduidelijking door de redactie: In Daniël 2 droomt Nebukadnezar over een reusachtig, angstaanjagend standbeeld dat uit verschillende opeenvolgende materialen bestaat. De profeet Daniël legt uit dat deze materialen staan voor opeenvolgende wereldrijken van onderdrukking en slavernij. In Nebukadnezars droom raakt een losgehakte steen (die symbool staat voor het Koninkrijk van God) de voeten van het beeld. Het hele standbeeld stort in en de steen zelf wordt een grote berg die de hele aarde vult.]
De overdenking.
De predikant plaatste het verhaal van Daniël in de leeuwenkuil (Daniël 6) in het perspectief van slavernij, onderdrukking en verzet. Het verhaal is geen geruststellend sprookje, maar verzetsliteratuur die mensen moed geeft om zich te verzetten tegen ontmenselijking. Zoals ook onder meer de later tot slaaf gemaakten elkaar het verhaal van Daniël vertelden, zo hield het de hoop levend dat onrecht niet het laatste woord heeft.
Daniël weigert zich neer te leggen bij een systeem dat hem zijn identiteit en waardigheid wil afnemen. Dat hij in de Bijbel bij zijn Joodse naam wordt genoemd – “God is mijn Rechter” – is al een daad van verzet. Zijn trouw aan God laat zien dat een mens zich niet hoeft te onderwerpen aan onrechtvaardige machten.
De predikant trekt vervolgens een lijn naar de slavernijgeschiedenis. Tot slaaf gemaakten verloren hun naam, cultuur en menswaardigheid, terwijl velen, zoals Tula op Curaçao, zich bleven verzetten. Ook de kerk wordt kritisch bevraagd: zij werkte vaak mee aan ontmenselijking door slavernij te rechtvaardigen, mensen hun identiteit af te nemen en zelf slaven te bezitten. Die geschiedenis vraagt om erkenning en zelfonderzoek.
Het verhaal van Daniël laat echter niet alleen de onderdrukten zien, maar ook de worsteling van de onderdrukker. Koning Darius is niet onverschillig, maar lijdt onder wat hij heeft laten gebeuren. Gods bevrijding is uiteindelijk bedoeld voor alle mensen, ook voor hen die zich schuldig hebben gemaakt aan onderdrukking.
Toch blijft de grote vraag van het verhaal onbeantwoord: waarom werd niet iedereen gered? Juist die vraag houdt het verlangen naar gerechtigheid levend en spoort mensen aan zich te blijven verzetten tegen onrecht. De redding van Daniël is een teken dat het kwaad niet het laatste woord heeft en dat een andere wereld mogelijk is.
De overdenking besluit met een oproep om, ook in een onrechtvaardige samenleving, trouw te blijven aan de God van vrede en gerechtigheid. Zoals Daniël niet boog voor het gouden beeld, zo worden ook wij opgeroepen niet mee te gaan in systemen die mensen ontmenselijken, maar te blijven werken aan een wereld waarin vrijheid, waardigheid en recht voor iedereen werkelijkheid worden.
Na de verkondiging werd het van karton etc. vervaardigde grote beeld voorin de kerk onder applaus omver geworpen.
En verder…
Na de dienst ging de feestelijke zondag verder met een ‘moment van verbinding’ tijdens de gezamenlijke lunch. Om 13 uur volgde een middagprogramma met muziek, sprekers en korte interviews. Om 15 uur vond de opening plaats van de foto-expositie en het verhaal van onze kerk, en werd getrakteerd op taart. Om half vier volgde tenslotte ‘Gezelligheid met Mokum Zingt’, waarna de dag afgesloten werd met een feestelijke borrel.
Translation into English:
“Remain faithful to the God of peace and justice”.
Centenary Service at Amsterdam’s Nassau Church Focuses on Slavery, Oppression and Resistance.
On Sunday morning, 28 June 2026, at 10:30 a.m., a church service was held at the Protestant (formerly Reformed) Nassau Church in Amsterdam as part of the church’s centenary jubilee week, with Rev. Erika Meijers leading the service.
[Editorial note for clarification: In Daniel 2, Nebuchadnezzar dreams of a gigantic, terrifying statue made of a succession of different materials. The prophet Daniel explains that these materials represent successive world empires characterized by oppression and slavery. In Nebuchadnezzar’s dream, a stone cut out without human hands (symbolizing the Kingdom of God) strikes the feet of the statue. The entire statue collapses, while the stone itself becomes a great mountain that fills the whole earth.]
The Sermon.
The minister placed the story of Daniel in the lions’ den (Daniel 6) in the context of slavery, oppression, and resistance. She explained that the story is not a comforting fairy tale but rather a piece of resistance literature that encourages people to stand against dehumanization. Just as those who were later enslaved told one another the story of Daniel, it kept alive the hope that injustice would not have the final word.
Daniel refuses to submit to a system that seeks to strip him of his identity and dignity. The fact that he is referred to in the Bible by his Jewish name—meaning “God is my Judge”—is itself an act of resistance. His faithfulness to God demonstrates that people do not have to surrender to unjust powers.
The minister then drew a connection with the history of slavery. Enslaved people were deprived of their names, culture, and human dignity, while many, such as Tula on Curaçao, continued to resist. The church itself was also subjected to critical reflection: it often contributed to dehumanization by justifying slavery, taking away people’s identities, and even owning enslaved people. That history calls for acknowledgment and self-examination.
The story of Daniel, however, portrays not only the oppressed but also the struggle of the oppressor. King Darius is not indifferent; rather, he suffers because of what he has allowed to happen. God’s liberation is ultimately intended for all people, including those who have been guilty of oppression.
Yet the story leaves one great question unanswered: why was not everyone saved? It is precisely this question that keeps the longing for justice alive and motivates people to continue resisting injustice. Daniel’s deliverance is a sign that evil does not have the final word and that another world is possible.
The sermon concluded with a call to remain faithful to the God of peace and justice, even within an unjust society. Just as Daniel did not bow before the golden image, we too are called not to conform to systems that dehumanize people, but to continue working toward a world in which freedom, dignity, and justice become realities for everyone.
The Statue Toppled
Following the proclamation of the Word, the large statue made of cardboard and other materials at the front of the church was dramatically toppled to enthusiastic applause.
And Further…
After the service, the festive Sunday continued with a “moment of connection” during a shared lunch. At 1:00 p.m., an afternoon program followed featuring music, speakers, and short interviews. At 3:00 p.m., the church’s photo exhibition and the story of the congregation were officially opened, and cake was served to the guests. Finally, at 3:30 p.m., there was a convivial sing-along event, “Mokum Zingt” (“Amsterdam Sings”), after which the day concluded with a festive reception.