Het ontstaan en de geschiedenis van de Sionskerk.

Toen ds. P.J.S. Barends (1913-1988) zich in 1962 aan de Gereformeerde Kerk van Oudeschoot verbond, had deze gemeente al een ingrijpende periode achter de rug.

In de jaren daarvoor was een groot aantal gemeenteleden, vooral gezinnen met kinderen, naar Canada geëmigreerd. In totaal vertrokken ongeveer honderd leden. Daardoor was het ledental teruggelopen tot een dieptepunt van circa 400.

Het leek er even op dat de Gereformeerde Kerk van Oudeschoot hetzelfde lot zou ondergaan als zoveel andere dorpskerken in Nederland, die door ontvolking en vertrek van gemeenteleden steeds kleiner werden. De toekomst zou echter een heel andere wending nemen.

De ligging van Oudeschoot, in het zuiden direct grenzend aan Heerenveen, bood namelijk nieuwe mogelijkheden. Al in de tweede helft van de jaren vijftig kwamen omvangrijke woningbouwplannen tot ontwikkeling. Deze waren enerzijds bedoeld om de groei van Heerenveen op te vangen en anderzijds om ruimte te bieden aan de eigen uitbreiding van Oudeschoot.

De eerste ongeveer vijftig nieuwbouwwoningen kwamen in 1956 gereed. Daarna nam de bouwactiviteit snel toe. In augustus 1964 werd een groot woningbouwcomplex met maar liefst 297 woningen opgeleverd. In de eerste helft van 1965 kwamen daar nog eens 190 woningen bij. Ook voor het daaropvolgende jaar stond een uitbreiding van ongeveer tweehonderd woningen op het programma.

Deze sterke groei van de woonomgeving had vanzelfsprekend ook gevolgen voor het kerkelijke leven. Nieuwe gezinnen vestigden zich in de omgeving en vonden hun weg naar de kerk. Het ledental nam daardoor aanzienlijk toe en groeide uiteindelijk halverwege de jaren ’60 weer tot ongeveer 800.

De Gereformeerde Kerk van Oudeschoot was daarmee niet langer uitsluitend de kerk van een dorp, maar steeds meer ook de kerk van een groeiende woonwijk van Heerenveen. Om die veranderde situatie tot uitdrukking te brengen, besloot de kerkenraad de naam van de gemeente aan te passen. In oktober 1966 werd de naam ‘De Gereformeerde Kerk te Oudeschoot’ gewijzigd in ‘De Gereformeerde Kerk te Heerenveen-Zuid’.

Op weg naar een nieuwe kerk.

De groei van de gemeente bracht nieuwe uitdagingen met zich mee. Een van de meest dringende problemen was het kerkgebouw. De oude gereformeerde kerk, die dateerde uit 1925, het jaar waarin de Gereformeerde Kerk van Oudeschoot werd geïnstitueerd, was niet alleen verouderd, maar bood ook onvoldoende ruimte aan het sterk toegenomen aantal kerkgangers.

Het gebouw was destijds op betrekkelijk eenvoudige en goedkope wijze tot stand gekomen. Dat was ook aan de kwaliteit en inrichting te merken. Zo waren achter in de kerk ramen aangebracht die afkomstig waren uit een voormalig evangelisatiegebouwtje, dat de gereformeerden van Oudeschoot eerder tot hun beschikking hadden gehad.

Al in 1961 waren de eerste plannen voor een nieuw kerkgebouw gemaakt. Aanvankelijk werd nog overwogen de bestaande kerk uit te breiden, maar bij nadere beschouwing bleek dat geen doelmatige oplossing. Nieuwbouw bood betere mogelijkheden om zowel aan de groeiende behoefte aan zitplaatsen als aan de behoefte aan vergaderruimte tegemoet te komen.

Een bijzonder onderdeel van de voorgeschiedenis was de aankoop van Herema-State aan de Marktweg. Omstreeks 1956 had de kerk van Oudeschoot dit gebouw verworven om op korte termijn over voldoende vergaderlokalen te kunnen beschikken. Met de plannen voor de nieuwe kerk veranderde die situatie. Het nieuwe kerkgebouw zou immers zelf over een ruime vergaderaccommodatie beschikken. Herema-State kon daarom weer worden verkocht. Bij deze transactie werd bovendien een aantrekkelijke winst gemaakt, die kon worden gebruikt om een deel van de nieuwbouw te financieren.

Omdat de nieuwe kerk op de plaats van de oude zou worden gebouwd, moest het bestaande gebouw worden afgebroken. Gedurende ongeveer een jaar was de gemeente daarom aangewezen op een tijdelijk onderkomen. De Hervormde Kerk ter plaatse bood gastvrij onderdak.

Dat was de kerk van ds. W. Wilman, een markante en kleurrijke hervormde predikant die in Friesland en Groningen bekendheid genoot onder de bijnaam ‘Sint Wilman’. Die naam had hij zichzelf met de nodige humor aangemeten. Zijn redenering was eenvoudig: hij was immers gedoopt en daardoor automatisch geheiligd! De gastvrijheid van deze hervormde gemeente vormde een bijzonder hoofdstuk in de geschiedenis van de Gereformeerde Kerk van Heerenveen-Zuid.

De nieuwe kerk: ‘de mooiste kerk van Friesland’.

Voor het ontwerp van de nieuwe kerk werd architect W. Ingwersen aangetrokken. Hij was werkzaam bij het Amsterdamse Architectenbureau Van der Bom en Ingwersen en had onder meer ook ontwerpen gemaakt voor nieuwe gereformeerde kerken in Nijmegen en Valkenswaard.

Het ontwerp voor Heerenveen-Zuid kreeg een opvallende en eigenzinnige vormgeving. Vooral de combinatie van het kerkgebouw met een robuuste, vrijstaande toren trok de aandacht. De architectonische uitstraling was zo bijzonder dat sommige kranten de nieuwe kerk zelfs aanduidden als ‘de mooiste kerk van Friesland’.

De kerk werd gebouwd aan de Marktweg 55 in Oudeschoot, ongeveer op de plaats van de oude kerk. Bij het ontwerp van de nieuwe kerk was niet alleen aandacht besteed aan de buitenkant, maar ook aan de inrichting en de betekenis van de verschillende onderdelen van de kerkzaal.

Een belangrijk architectonisch element was het plafond, dat schuin opliep in de richting van de aandachtswand. Dit bepaalde in belangrijke mate de vormgeving van zowel het interieur als het exterieur.

In de voormuur, die voor de kerkgangers aan de linkerzijde lag, werd een enorm glasraam aangebracht. Het ontwerp daarvan was afkomstig van Frits Klein uit Heerenveen. Het glasraam vormde een opvallend en beeldbepalend onderdeel van het interieur.

Schade….

Ook de inrichting van de kerkzaal was bijzonder. Het orgel, gebouwd door orgelbouwer Reil uit Heerde, kreeg links achterin een plaats. De preekstoel stond rechts voorin, met links daarvan de liturgische tafel. Nog verder naar links bevond zich het doopvont.

De plaats van het doopvont was zorgvuldig gekozen: het stond precies op het punt waar de twee blokken kerkbanken bij elkaar kwamen. Daardoor kon de doop daadwerkelijk ‘in het midden der gemeente’ worden bediend.

Ook de opstelling van de banken was opmerkelijk. De twee bankenblokken stonden dwars op elkaar, maar niet onder een rechte hoek van negentig graden. Daardoor ontstond een bijzondere en evenwichtige verdeling van de vloeroppervlakte. De kerkzaal kreeg hierdoor een geheel eigen karakter, dat duidelijk verschilde van dat van een traditionele gehoorzaal.

Aan deze opstelling lag bovendien een bewuste visie van architect Ingwersen ten grondslag. Hij wilde voorkomen dat er een strikte scheiding zou ontstaan tussen de kerkenraad en de gemeenteleden. Er moest geen sprake zijn van een afzonderlijk, bijna onaantastbaar liturgisch centrum, als een soort ‘heilige der heiligen’, tegenover de banken van de kerkgangers.

De gehele kerkruimte moest juist als liturgische ruimte worden ervaren. De gemeenteleden waren niet slechts toehoorders, maar maakten samen deel uit van de eredienst. Dat uitgangspunt kwam in de bijzondere vormgeving duidelijk tot uitdrukking. Het ontwerp werd dan ook beschouwd als een voorbeeld dat ook voor andere kerkenraden, die met nieuwbouwplannen bezig waren, de moeite van het bestuderen waard was.

Ruimte voor groei en ontmoeting.

De nieuwe kerkzaal bood plaats aan ongeveer 350 personen. Door gebruik te maken van uitschuifbankjes kon dit aantal met vijftig worden uitgebreid. Bovendien kon de rechterzijwand worden geopend, waardoor de achterliggende vergaderzaal bij de kerkruimte kon worden getrokken. Dat leverde nog eens 150 extra zitplaatsen op.

Daarmee beschikte de gemeente over een capaciteit van maximaal 550 zitplaatsen. Dat was een aanzienlijke verbetering ten opzichte van de oude kerk, waar slechts 260 vaste zitplaatsen beschikbaar waren.

Ook de overige voorzieningen waren ruim opgezet. In het bijgebouw, dat een eigen ingang kreeg, bevonden zich naast de genoemde vergaderzaal onder meer een kerkenraadskamer, een jeugdlokaal en een predikantskamer. Verder waren er een ruime garderobe, een keukentje en toiletten. Er was zelfs rekening gehouden met de mogelijkheid om in de toekomst nog een extra vergaderzaal bij te bouwen.

Het nieuwe kerkcomplex was daarmee niet alleen een plaats voor de zondagse eredienst, maar bood ook volop ruimte voor het overige kerkelijke leven: vergaderingen, jeugdwerk en onderlinge ontmoetingen.

De totale bouwkosten bedroegen ƒ 450.000. In dit bedrag was ook ƒ 43.000 opgenomen voor het vijftienstemmige orgel. De gemeente droeg zelf een belangrijk deel van de financiering. In een periode van vier jaar werd maar liefst ƒ 100.000 bijeengebracht.

Daarnaast ontving de kerk van de bekende gereformeerde Stichting Steun Kerkbouw (SSK) een gift van ƒ 40.000 en een renteloze lening van eveneens ƒ 40.000. Het resterende bedrag werd gefinancierd met een banklening.

Een bijzonder kenmerk van de nieuwe kerkzaal bleek bovendien de uitstekende akoestiek. Die viel ook buiten de eigen gemeente op. Vanuit verschillende kanten werd belangstelling getoond om de kerkzaal eveneens voor concerten te gebruiken.

Met de ingebruikneming van het nieuwe gebouw beschikte de kerk van Heerenveen-Zuid over een modern en veelzijdig kerkcomplex, dat niet alleen aansloot bij de groei van de gemeente, maar ook een bijzondere architectonische betekenis had.

De Sionskerk in een nieuwe tijd.

In de jaren die volgden, veranderde de kerkelijke omgeving opnieuw. De Gereformeerde Kerk van Heerenveen-Zuid werd uiteindelijk in 2009 onderdeel van de Protestantse Gemeente Heerenveen. De kerk aan de Marktweg bleef daarbij een belangrijke plaats innemen in het leven van de wijkgemeente Heerenveen-Zuid/Oudeschoot.

Het gebouw kreeg de naam Sionskerk en bleef door de jaren heen niet alleen een plaats voor de eredienst, maar ook een ontmoetingsplek voor gemeenteleden en mensen uit de omgeving.

Na verloop van tijd ontstond opnieuw behoefte aan aanpassingen. Met name de ontmoetingsruimte bij de kerk verdiende verbetering. De kerk moest immers niet alleen op zondag een gastvrije plaats zijn, maar ook gedurende de week ruimte bieden aan ontmoeting en activiteiten.

Een vernieuwde Sionskerk: de verbouwing van 2018.

Op 12 mei 2018 werd het startsein gegeven voor een omvangrijke verbouwing en uitbreiding van de Sionskerk. Een belangrijk onderdeel daarvan was de vergroting en vernieuwing van de ontmoetingshal.

Bij de voorbereiding stond één uitgangspunt voorop: de bijzondere architectonische kwaliteiten van de in 1965 gebouwde gereformeerde kerk mochten door de verbouwing niet worden aangetast. Het nieuwe ontwerp moest aansluiten bij het bestaande gebouw en tegelijkertijd zorgen voor meer ruimte, licht en een uitnodigende uitstraling.

Gekozen werd voor een ruimere en lichtere ontmoetingshal. De nieuwe ingang kreeg een bijzondere lichtinval van bovenaf, die als ‘hemels licht’ werd omschreven. Ook de toegang tot de kerkzaal werd voorzien van glazen deuren. Daardoor werd de kerkzaal van buitenaf beter zichtbaar en kreeg het gebouw een opener en toegankelijker karakter.

De bedoeling van de verbouwing was nadrukkelijk breder dan alleen het verbeteren van de voorzieningen voor de zondagse kerkdiensten. De ontmoetingshal moest een sfeervolle plek worden waar mensen na afloop van de dienst met elkaar konden napraten, maar ook een uitnodigende ruimte voor buurtbewoners en andere bezoekers gedurende de week.

Zoals de predikant het bij die gelegenheid verwoordde, moest de uitbreiding ertoe bijdragen dat de Sionskerk voortaan nog duidelijker zichtbaar en voelbaar midden in de samenleving zou staan.

Naast de uitbreiding van de ontmoetingshal werd ook het nodige onderhoud uitgevoerd. Zowel aan de binnen- als aan de buitenzijde van de kerkmuren werden werkzaamheden verricht. Ook de vrijstaande kerktoren kreeg een onderhoudsbeurt. Verder werden het voorplein aan de Marktweg en het parkeerterrein vernieuwd.

Aanvankelijk was het de bedoeling de werkzaamheden in september 2018 af te ronden. Uiteindelijk liep de verbouwing uit tot aan Kerstmis van dat jaar. De kerkdiensten konden tijdens de werkzaamheden overigens gewoon in de kerkzaal doorgaan.

Feestelijke heropening in januari 2019.

Na maanden van werkzaamheden kon de vernieuwde Sionskerk begin januari 2019 officieel in gebruik worden genomen.

Op donderdag 10 januari vond eerst een bijeenkomst voor de eigen gemeenteleden plaats. Twee dagen later, op zaterdag 12 januari 2019, volgde de feestelijke officiële heropening voor genodigden en buurtgenoten.

Bij deze gelegenheid hield burgemeester Van der Zwan een toespraak. Vervolgens verrichtte hij de officiële openingshandeling door de hoofdschakelaar in de meterkast om te zetten.

Ook de kerkdienst op zondag 13 januari stond in het teken van de vernieuwde kerk. De dienst begon om half tien en werd geleid door ds. W. Bloemendaal, wijkpredikant van Heerenveen-Zuid/Oudeschoot.

Na afloop sprak de voorzitter van de kerkenraad de aanwezigen kort toe. Hij liet daarbij een aantal foto’s zien van de werkzaamheden en benadrukte vooral de grote inzet van de vele vrijwilligers die aan de verbouwing hadden meegewerkt. Mede dankzij hun inspanningen kon het verbouwingsplan, dat was opgesteld door architect H.J. Tigchelaar, worden gerealiseerd.

Aansluitend werd een korte film vertoond met beelden en impressies van de verbouwing. Daarna was er gelegenheid om in de nieuwe, ruimere en warm aangeklede ontmoetingshal samen koffie te drinken en van oranjekoek te genieten. De hal bleek precies de plek te zijn geworden die men voor ogen had: een uitnodigende ruimte waar mensen elkaar gemakkelijk konden ontmoeten en met elkaar in gesprek konden gaan.

Een kerk met een geschiedenis en een toekomst.

De geschiedenis van de Sionskerk laat zien hoe nauw de ontwikkeling van een kerkelijke gemeente verbonden kan zijn met de groei en veranderingen in haar omgeving.

Wat in 1925 begon als de Gereformeerde Kerk van Oudeschoot, maakte na een periode van emigratie en terugloop van het ledental een opmerkelijke groei door. De uitbreiding van de woonomgeving van Heerenveen gaf de gemeente nieuwe mogelijkheden en leidde uiteindelijk tot de naamswijziging naar Heerenveen-Zuid en de bouw van een geheel nieuwe kerk.

Het kerkgebouw uit 1965 was in architectonisch opzicht bijzonder en bood de groeiende gemeente niet alleen een ruime kerkzaal, maar ook uitgebreide voorzieningen voor ontmoeting en gemeenteleven. De verbouwing van 2018 en de feestelijke heropening in januari 2019 vormden een volgende stap in die ontwikkeling.

De Sionskerk is daarmee meer dan een markant gebouw aan de Marktweg in Oudeschoot. Zij is ook een tastbare herinnering aan de geschiedenis van een kerkelijke gemeenschap die zich telkens opnieuw heeft aangepast aan veranderende omstandigheden, zonder haar centrale opdracht uit het oog te verliezen: een plaats te zijn waar mensen samenkomen, hun geloof beleven en elkaar ontmoeten.

Bronnen onder meer:

Centraal Weekblad voor de Gereformeerde Kerken in Nederland 

Dossier betreffende de Sionskerk van de redactie van GereformeerdeKerken.info

Gemeenten en predikanten van De Gereformeerde Kerken in Nederland. Leusden, 1992

Jaarboek (ten dienste) van De Gereformeerde Kerken in Nederland. Goes, div. jrg.

Translation into English:

From Oudeschoot to Heerenveen-Zuid.

The origins and history of the Sionskerk.

When Rev. P.J.S. Barends (1913–1988) joined the ‘Gereformeerde’ Church of Oudeschoot in 1962, the congregation had already been through a turbulent period.

In the years preceding his arrival, a large number of congregation members, particularly families with children, had emigrated to Canada. Approximately one hundred members left in total. As a result, membership had fallen to a low of around 400.

For a while, it seemed that the ‘Gereformeerde’ Church of Oudeschoot would suffer the same fate as so many other village churches in the Netherlands, which were steadily shrinking as a result of depopulation and the departure of congregation members. However, the future was to take a very different turn.

The location of Oudeschoot, immediately adjacent to Heerenveen on its southern side, offered new opportunities. As early as the second half of the 1950s, extensive housing development plans began to take shape. These were intended, on the one hand, to accommodate Heerenveen’s growth and, on the other, to provide room for Oudeschoot’s own expansion.

The first approximately fifty newly built homes were completed in 1956. Construction activity then increased rapidly. In August 1964, a large housing development comprising no fewer than 297 homes was completed. In the first half of 1965, another 190 homes were added. An expansion of approximately two hundred homes was also planned for the following year.

This substantial growth in the residential area naturally had consequences for church life as well. New families settled in the neighbourhood and found their way to the church. Membership consequently increased considerably, eventually reaching approximately 800 again by the mid-1960s.

The ‘Gereformeerde’ Church of Oudeschoot was therefore no longer exclusively the church of a village, but increasingly also the church of a growing residential district of Heerenveen. To reflect this changed situation, the church council decided to change the congregation’s name. In October 1966, the name The ‘Gereformeerde’ Church of Oudeschoot was changed to The ‘Gereformeerde’ Church of Heerenveen-Zuid.

The road towards a new church.

The growth of the congregation brought new challenges. One of the most pressing problems was the church building itself. The old ‘gereformeerde’ church, dating from 1925—the year in which the ‘Gereformeerde’ Church of Oudeschoot was formally established—was not only outdated but also too small to accommodate the greatly increased number of churchgoers.

At the time, the building had been constructed relatively simply and inexpensively. This was reflected in both its quality and its interior. For example, windows had been installed at the back of the church that came from a former small evangelisation chapel which the ‘gereformeerde’ community of Oudeschoot had previously used.

The first plans for a new church building had already been drawn up in 1961. Initially, extending the existing church was still being considered, but closer examination showed that this would not be an effective solution. A completely new building offered better opportunities to meet both the growing need for seating and the need for meeting rooms.

A particularly noteworthy part of the history leading up to the new church was the purchase of Herema-State on Marktweg. Around 1956, the Oudeschoot church had acquired this building to ensure that it had sufficient meeting rooms in the short term. The plans for the new church changed this situation. After all, the new church building would itself have extensive meeting facilities. Herema-State could therefore be sold again. This transaction also generated an attractive profit, which could be used to finance part of the new construction.

Because the new church was to be built on the site of the old one, the existing building had to be demolished. The congregation was therefore dependent on temporary accommodation for approximately one year. The local ‘Hervormde’ Church kindly offered them a place to worship.

This was the church of Rev. W. Wilman, a distinctive and colourful ‘Hervormde’ minister who was well known in Friesland and Groningen by the nickname ‘Saint Wilman’. He had given himself this name with a considerable sense of humour. His reasoning was simple: after all, he had been baptised and had therefore automatically been made holy! The hospitality shown by this ‘Hervormde’ congregation became a special chapter in the history of the ‘Gereformeerde’ Church of Heerenveen-Zuid.

The new church: ‘the most beautiful church in Friesland’.

Architect W. Ingwersen was commissioned to design the new church. He worked for the Amsterdam architectural firm Van der Bom and Ingwersen and had, among other projects, designed new ‘gereformeerde’ churches in Nijmegen and Valkenswaard.

The design for Heerenveen-Zuid featured a striking and distinctive architectural style. The combination of the church building with a robust, freestanding tower was particularly eye-catching. Its architectural appearance was so remarkable that some newspapers even referred to the new church as ‘the most beautiful church in Friesland’.

The church was built at Marktweg 55 in Oudeschoot, approximately on the site of the old church. In designing the new building, attention was paid not only to its exterior but also to its interior and to the significance of the various elements within the church auditorium.

An important architectural feature was the ceiling, which sloped upwards towards the focal wall at the front of the church. This largely determined the design of both the interior and the exterior.

A huge stained-glass window was installed in the front wall, which was situated on the left-hand side from the perspective of the congregation. It was designed by Frits Klein of Heerenveen. The stained-glass window became a striking and defining feature of the interior.

Damage…

Unfortunately, the exterior of the church building later suffered extensive damage as a result of vandalism. In addition, renovations inside the church obscured part of the view of the colourful scene depicted in the window.

However, in 2024, a bequest provided the funds needed to cover the restoration costs. Exactly 100 years after the year of Frits Klein’s birth, work began on restoring the windows—a monumental undertaking. The work was carried out by Bea Koning of Wolvega. The restoration was completed in March 2026.

The interior.

The interior of the church auditorium was also distinctive. The organ, built by the Reil organ-building company of Heerde, was positioned at the back on the left-hand side. The pulpit stood at the front on the right, with the liturgical table to its left. Further to the left was the baptismal font.

The location of the baptismal font had been carefully chosen: it stood precisely at the point where the two blocks of pews met. This meant that baptisms could genuinely be administered ‘in the midst of the congregation’.

The arrangement of the pews was also remarkable. The two blocks of pews were positioned at an angle to one another, but not at a right angle of ninety degrees. This created a distinctive and balanced distribution of the floor space. As a result, the church auditorium acquired a character entirely of its own, clearly different from that of a traditional lecture-style hall.

This arrangement was also based on a deliberate vision on the part of architect Ingwersen. He wanted to prevent a strict division from developing between the church council and the congregation. There was to be no separate, almost untouchable liturgical centre, resembling a kind of ‘Holy of Holies’, set apart from the pews occupied by the churchgoers.

Instead, the entire church interior was to be experienced as a liturgical space. The congregation members were not merely listeners but participated together in the worship service. This principle was clearly expressed in the building’s distinctive design. The design was therefore regarded as an example well worth studying by other church councils that were considering new building projects.

Space for growth and fellowship.

The new church auditorium could accommodate approximately 350 people. By making use of retractable extra seats, this number could be increased by fifty. In addition, the right-hand side wall could be opened up, allowing the adjoining meeting room behind it to become part of the church auditorium. This provided another 150 seats.

The congregation therefore had a maximum capacity of 550 seats. This represented a considerable improvement compared with the old church, which had only 260 permanent seats.

The other facilities were also generously designed. The adjoining building, which had its own entrance, contained, in addition to the meeting room already mentioned, a church council room, a youth room and a minister’s study. There was also a spacious cloakroom, a small kitchen and toilet facilities. Provision had even been made for the possibility of adding another meeting room in the future.

The new church complex was therefore not simply a place for Sunday worship. It also offered ample space for other aspects of church life, including meetings, youth activities and opportunities for fellowship.

The total construction costs amounted to ƒ450,000. This figure also included ƒ43,000 for the fifteen-stop organ. The congregation itself contributed a substantial part of the funding. Over a period of four years, no less than ƒ100,000 was raised.

In addition, the church received a grant of ƒ40,000 from the well-known ‘gereformeerde’ Church Building Support Foundation (Stichting Steun Kerkbouw, SSK), as well as an interest-free loan of a further ƒ40,000. The remaining amount was financed through a bank loan.

Another outstanding feature of the new church auditorium proved to be its excellent acoustics. This attracted attention beyond the congregation itself. Various parties expressed an interest in using the auditorium for concerts as well.

With the opening of the new building, the church of Heerenveen-Zuid had acquired a modern and versatile church complex that not only met the needs of its growing congregation but also possessed considerable architectural significance.

The Sionskerk in a new era.

In the years that followed, the church landscape changed once again. In 2009, the ‘Gereformeerde’ Church of Heerenveen-Zuid eventually became part of the Protestant Congregation of Heerenveen (Protestantse Gemeente Heerenveen). The church on Marktweg continued to play an important role in the life of the Heerenveen-Zuid/Oudeschoot local congregation.

The building was given the name Sionskerk (Zion Church) and continued over the years to serve not only as a place of worship but also as a meeting place for congregation members and people from the surrounding neighbourhood.

As time went on, the need for further improvements arose. In particular, the church’s meeting area needed upgrading. After all, the church was intended to be not only a welcoming place on Sundays but also a space for social gatherings and activities throughout the week.

A renewed Sionskerk: the 2018 renovation.

On 12 May 2018, the official starting signal was given for a major renovation and extension of the Sionskerk. An important part of the project involved enlarging and modernising the entrance and meeting hall.

One guiding principle was paramount during the preparations: the distinctive architectural qualities of the ‘gereformeerde’ church, built in 1965, were not to be compromised by the renovation. The new design had to complement the existing building while providing more space, more light and a more welcoming appearance.

The decision was made to create a larger and brighter meeting hall. The new entrance featured a distinctive influx of natural light from above, which was described as ‘heavenly light’. Glass doors were also installed at the entrance to the church auditorium. This made the interior of the church more visible from outside and gave the building a more open and accessible character.

The purpose of the renovation was explicitly broader than simply improving the facilities for Sunday services. The meeting hall was intended to become an attractive place where people could talk together after the service, as well as a welcoming space for local residents and other visitors throughout the week.

As the minister explained on that occasion, the extension was intended to help ensure that the Sionskerk would become even more clearly visible and present at the heart of society.

In addition to extending the meeting hall, various maintenance works were also carried out. Work was undertaken on both the inside and outside of the church walls. The freestanding church tower was also given a maintenance overhaul. Furthermore, the forecourt on Marktweg and the car park were renewed.

Initially, the intention had been to complete the work in September 2018. In the end, however, the renovation continued until Christmas of that year. Throughout the construction work, the church services were nevertheless able to continue in the church auditorium as usual.

Festive reopening in January 2019.

After months of work, the renovated Sionskerk was officially brought into use in early January 2019.

On Thursday, 10 January, a gathering was first held for members of the congregation. Two days later, on Saturday, 12 January 2019, the festive official reopening took place for invited guests and local residents.

On this occasion, Mayor Van der Zwan delivered a speech. He then performed the official opening ceremony by switching on the main electrical switch in the meter cupboard.

The church service on Sunday, 13 January, was also dedicated to the renewed church. The service began at 9:30 a.m. and was led by Rev. W. Bloemendaal, minister of the Heerenveen-Zuid/Oudeschoot local congregation.

After the service, the chairman of the church council briefly addressed those present. He showed a number of photographs documenting the work and particularly emphasised the tremendous commitment of the many volunteers who had helped with the renovation. Thanks in part to their efforts, the renovation plan, drawn up by architect H.J. Tigchelaar, was successfully realised.

This was followed by a short film showing footage and impressions of the renovation. Afterwards, everyone had the opportunity to enjoy coffee and traditional Frisian orange cake (oranjekoek) together in the new, more spacious and warmly furnished meeting hall. The hall had turned out to be exactly the kind of place people had envisioned: a welcoming space where people could easily meet and engage in conversation.

A church with a history and a future.

The history of the Sionskerk illustrates how closely the development of a church congregation can be connected to the growth and changes taking place in its surrounding community.

What began in 1925 as the ‘Gereformeerde’ Church of Oudeschoot experienced remarkable growth after a period of emigration and declining membership. The expansion of the residential areas of Heerenveen gave the congregation new opportunities and eventually led to the change of name to Heerenveen-Zuid and the construction of an entirely new church.

From an architectural perspective, the church building dating from 1965 was distinctive. It provided the growing congregation not only with a spacious church auditorium but also with extensive facilities for fellowship and congregational life. The renovation in 2018 and the festive reopening in January 2019 represented another step in this development.

The Sionskerk is therefore more than just a striking building on Marktweg in Oudeschoot. It is also a tangible reminder of the history of a church community that has repeatedly adapted to changing circumstances without losing sight of its central mission: to be a place where people come together, practise their faith and meet one another.